راهبرد پاکستان در آینده سیاست خارجی

ریان حسین
ریان حسین

قریب به دو سال است پاکستان با بحران های متعدد داخلی و خارجی دست و پنجه نرم می کند و هر روز نیز شرایط در عرصه های مختلف وخیم تر می شود . تقریبا سال ۲۰۱۶ اختلافات جدی با مهم ترین متحد مالی و نظامی خود یعنی ایالات متحده آمریکا ، سرآغاز اختلافی بود که ابتدا خیلی از کارشناسان و تحلیل گران آنرا بازی رسانه ای طرفین برای امتیاز گیری از همسایگان میدانستند ، اما رفته رفته با اظهارات تند و تحقیر آمیز ترامپ نسبت به مقامات لشکری و کشوری اسلام آباد موج رویارویی با کاخ سفید وارد فاز جدید و جدی تری شد ، تا جایی که مقامات نظامی دو طرف در بدترین مواضع آمادگی کامل خود را برای مقابله با یکدیگر به رخ می کشیدند .
در این میان طرف پاکستانی با سرعت عمل بسیار؛ خود را به بلوک شرق و قدرتهای منطقه ای نزدیک می کرد و طی دیدارهایی که با مقامات چین ، روسیه و ایران داشتند تفاهم نامه های اقتصادی ، سیاسی و نظامی را به امضا رساندند. این عمل پیام بسیار واضح و روشنی به عربده های طرف آمریکایی بود. دیدارهایی که در عالی ترین سطح به همراه فرماندهان ارشد نظامی و امنیتی طرفها صورت می گرفت و تا آن زمان بی سابقه بود بعنوان مثال حضور فرمانده ارشد نظامی پاکستان در مسکو پس از چند دهه بعد از جنگ شوروی در افغانستان انجام گرفت .

و هرچه می گذرد شکاف بین بلوک شرق و غرب بیشتر می گردد و در این بین این طرف پاکستانیست که تقریبا با انتخاب شرکای جدید  خود از شرق تلاش دارد هم در عرصه اقتصادی و  نظامی،تسلیحاتی اقتدار خود را مستحکم تر نماید .

از این رو  رسانه ها و تحلیلگران نظامی معتقدند که پاکستان، همکاری های دفاعی خود با چین را افزایش داده و چین نیز قصد دارد تا با افزایش فروش سلاح و فناوری نظامی مدرن به پاکستان امنیت و ثبات را در منطقه جنوب آسیا تضمین کند.

ارتش پاکستان (پاک مسلح افواج) شامل نیروی زمینی، دریایی، هوایی و تعدادی شبه‌نظامی مسلح تحت فرمان دولت می باشد که سال ١٩٤٧ و با استقلال پاکستان تاسیس شد و از آن زمان تاکنون نقش مهمی در تحولات پاکستان و منطقه ایفا کرده است.
وبلاگ ‘دانشنامه’ پیش از این، در گزارشی از پاکستان به عنوان سیزدهمین قدرت بزرگ نظامی جهان یاد کرد و با تشریح برخی تجهیزات نظامی این کشور پرداخت.
بر اساس آمار این دانشنامه، پاکستان ۹۲۳ فروند هواپیما، ۳۰۶ فروند هلیکوپتر، ۵۲ فروند هلیکوپترهای تهاجمی، ۳۹۴ فروند هواپیمای تهاجمی و سه هزار و ۲۷۸ توپخانه دارد.
همچنین بر اساس آمار این دانشنامه، پاکستان ۱۳۴ پایگاه و سیستم پرتاب موشک‌های متعدد، دو هزار و ۸۲۸ عراده ماشین های زرهی جنگی و ۳۰۴ فروند جت جنگی دارد.
همچنین بر اساس آمارها، پاکستان با کشورهایی نظیر آلمان، اتریش، آمریکا، چین، روسیه و انگلستان اسپانیا، فرانسه و ترکیه همکاری دفاعی و نظامی دارد.
روزنامه نیوز پاکستان نیز اخیرا به نقل از روزنامه فایننشال تایمز نوشت: هر چند هیچ نوع ائتلاف نظامی رسمی بین چین و پاکستان وجود ندارد، تلاش چین برای تامین نیازمندی های نظامی پاکستان این کشور را در برابر تهدیدهای منطقه بیمه کرده است.
در این گزارش به نقل از منابع آگاه آمده است: صادرات نظامی آمریکا به پاکستان از یک میلیارد دلار در سال گذشته به ۲۱ میلیون دلار در زمان کنونی رسیده است، این در حالی است که چین بسیاری از فناوریهای مدرن نظامی را در اختیار پاکستان قرار داده است .
البته پاکستان حق دارد همانند دیگر کشورهای آزاد و مستقل جهان تصمیم بگیرد از چه کشوری تسلیحات نظامی خریداری نماید .
آمریکا اخیرا به دلیل آنچه این کشور عدم همکاری پاکستان در جنگ با تروریسم اعلام کرد بسیاری از کمک های نظامی و غیر نظامی خود به اسلام آباد را قطع کرد .
فایننشال تایمز نوشت: یکی از راهبرد های آمریکا در فروش سلاح به کشورهای جهان و تحت فشار قرار دادن کشورهایی که با این کشور همکاری نکنند، افزایش کمک های نظامی با کشور رقیب و متحد خود ( در اینجا هند ) در منطقه است.
این روزنامه به نقل از منابع خود نوشته است: آمریکا برای تحت فشار قرار دادن پاکستان برای همکاری با این کشور در جنگ با تروریسم و قلع و قمع شبکه حقانی در افغانستان ۹۰۰ میلیون دلار از کمک های نظامی خود به این کشور را به حالت تعلیق درآورده است .
واشنگتن در نظر دارد از طریق این اعمال فشارها بر پاکستان، سناریوی مورد دلخواه خود در منطقه و افغانستان را پیاده کند.
با توجه به این اقدام آمریکا که می تواند تمامیت ارضی پاکستان را به مخاطره بیفکند، دولتمردان این کشور در نظر دارند نیازمندی های نظامی خود را از راه های دیگر به ویژه چین تامین کنند.
با این حال هر چند فناوری نظامی و تسلیحاتی چین نسبت به آمریکا در درجه پایین تر قرار دارد اما چین یکی از کشورهای پیشرو در سطح بین المللی در ساخت سلاحهای مدرن به شمار می رود .
چین برای صادرات سلاح به کشورهای جهان اهداف سیاسی را دنبال نمی کند و مقامات چین می گویند این کشور در نظر ندارد با صادرات نظامی به سایر کشورها امنیت را در آن منطقه به خطر بیاندازد اما در عین حال قصد ندارد در امور داخلی این کشور مداخله کند.

.

Please enter your comment!
Please enter your name here